خاموشی

«بی تو آری غزل «سایه» ندارد «لطفی

باز راهی بزن ای دوست که آهی بزنم

پیش تو ، جامه در برم نعره زند که بر درم 

 آمدمت که بنگرم گریه نمی دهد امان